Telefon titriyor.
Bildirim düşüyor.
Bir cümle görüyoruz ve hemen karar veriyoruz.
Beklemiyoruz.
Okumuyoruz.
Anlamaya çalışmıyoruz.
Hız artık sadece ulaşımda değil, zihnimizde.
Bir haberi sonuna kadar okumadan yorum yapıyoruz.
Bir cümleyi bağlamından koparıp hüküm veriyoruz.
Bir fikri dinlemeden taraf oluyoruz.
Çünkü yavaşlamak zor geliyor.
Sabır neredeyse zayıflık gibi algılanıyor.
Oysa sabır, düşünmenin süresidir.
Düşünmeyen insan ise sadece tepki verir.
Belki de bu yüzden bu kadar öfkeliyiz.
Belki de bu yüzden bu kadar çabuk kırılıyor, çabuk yargılıyor, çabuk vazgeçiyoruz.
Hız, hayatı kolaylaştırdı.
Ama insanı derinleştirmedi.
Yavaşlamak korkutuyor;
çünkü durunca kendimizle karşılaşıyoruz.
Ve belki de asıl mesele şu:
Bu kadar hızlı yaşarken
insan kalma mesafemizi kaybediyoruz.
Cengiz ÇETİK-Yazar/Şair/Eğitimci