Son yıllarda fark etmişsinizdir: Kibar insanlar artık biraz “garip” karşılanıyor. Sırada beklerken buyurun dendiğinde, trafikte yol verdiğinde, markette kasiyere “kolay gelsin” diye seslendiğinde tuhaf bir bakışla karşılaşmak sıradanlaştı. Naziklik, bir tür acizlik hali gibi görülüyor. Sanki kaba olmak, sert görünmek, kimseyi umursamamak bir güç gösterisiymiş gibi… Oysa toplumun dokusu, tam da bu küçümsenen davranışların içinden geçiyor. Kibar insanları hafife aldığımızda aslında kendi yaşam konforumuzun temelini gevşetiyoruz. Çünkü kabalığın artması, sadece iletişimi değil, gündelik hayatın güven duygusunu da kemiriyor. Mutlu, huzurlu bir toplum yapısını devam ettirmek istiyorsak kibarlıktan vazgeçmemeliyiz. Kibar davranan insanları her dışladığınız an aslında huzurlu ve düzenli bir toplumda yaşama hakkınızı da kendi ellerinizle yok ediyorsunuz demektir. Kibarlıkla kalın. Çünkü aksi halde insan kalamayız. Berke ÖZSOY- Sosyolog