Kafamda yıllardır bir senaryo var paralel evrenler ile ilgili. Bazı bilim insanları kuantum fiziği ölçüm problemi gibi nedenlerden yola çıkarak paralel evrenlerde yaşayan başka biz (alternatif ben) olduğunu düşünmektedir. Bu teori bana oldukça olası ve ilginç gelmiştir yıllarca. Diyelim ki sen bu evrende iyi bir insan olmayı kendine görev edinmiş birisin, adalete son derece güvenen ve hukukun üstünlüğüne her zaman önem veren birisin. Senin paralel evrendeki halin ise senin tam ters alternatifin diyelim. O suçlu sen ise kanun görevlisi (savcı, avukat vs.) olsun. Bunlar aynı evrende buluşsa bir şekilde savcı sen suçlu seni cezalandırır mıydın? Yıllarıdır kendine görev edindiğin ahlaklı ve hukuka uygun yaşam tarzına devam edip suçlu senin cezasını verir miydin? Suçlu seni cezalandırdığın anda ona üzülecek sevenleri de bizzat senin sevenlerinin alternatif versiyonları çünkü. Paralel evrendeki suçlu seni cezalandırarak paralel evrendeki anneni üzecek miydin? Kafamda böyle bir film senaryosu (imkân olursa) veya en azından kitap yazma fikri var uzun zamandır aklımda. Gerçekleştirebilir miyim bilmem ama bu senaryo benim aklıma çok felsefi bir meseleyi getirdi: Etik kuralların sana karşı işler mi? (En azından paralel evrendeki sana karşı). Soruyla karşılaşınca direkt olarak tabii ki tutuklarım suçlu versiyonumu diyenleriniz elbette oldu. Ama düşünün ki o evrendeki annen de bu evrendeki annen kadar masum ve sen tutuklansan annen ne kadar üzülecek ise onu tutuklayınca paralel evrendeki annen de o kadar üzülecek. (Annen o evrende de aynı kişiliğe sahip olabilir ve hikayede öyle olduğunu baz aldım). Yani kendini tutuklayıp bizzat kendi anneni yine üzecek misin? Daha da önemlisi kendi kendine müebbet hapis cezası verip kendi hayatını karartabilir miydin? Elbette şimdiye dek pek çok devlet görevlisi sevdikleri ile sınanıp sevdiklerine ceza vermek zorunda kalmıştır. Fakat benim dediğim bambaşka. Böyle bir ihtimal olup ileride bu senaryoyu yaşayabilecek bir teknoloji vb. Buluş olsa ve bu senaryo gerçekleşse etik kuralların kendine karşı da geçerli olur muydu? Kendine karşı da başkalarına yaptığın kadar rahat ceza verebilecek miydin? Yoksa ahlak kuralları burada tıkanmış mıydı? Ahlaki olanı yapmaktan vazgeçilecek nokta mıydı burası? İşte kafamdaki hikâye ve ortaya çıkardığı felsefi ve etik problemler. Sizinle de paylaşmak istedim. Ne dersiniz böyle bir hikâye hayata geçirmeyi hak ediyor mu? Berke ÖZSOY