Tarihin tozlu sayfaları, bazen en kurgu hikâyelerden daha sert, daha ibretlik gerçekleri barındırır. Osmanlı’nın son dönemlerinde, Ege’nin sarp dağlarında yankılanan silah sesleri sadece birer çatışma değil; sadakat ile ihanetin, mazlum ile zalimin amansız savaşıydı. Gazeteci-Yazar Kerim Özbekler’in aktardığı Binbaşı Mıgırdiç’in hikâyesi, tam da bu "ihanet ve bedel" dengesinin en kan dondurucu örneklerinden biridir. Görev Kimliği Altında Bir Çete Reisi 1915 yılı... Ege coğrafyası bir yanda işgal hazırlıkları, diğer yanda iç isyanlarla kaynıyor. Osmanlı ordusunda "Binbaşı" rütbesi taşıyan Mıgırdiç, üniformasının kendisine sağladığı otoriteyi vatanı korumak için değil, kendi terör krallığını kurmak için kullanıyordu. Emrindeki azınlık çeteleriyle bölge halkına kan kusturan, sahte raporlarla devleti yanıltan bu zat, aslında bir asker değil; rütbeli bir eşkıyaydı. Mıgırdiç’in en büyük hedefi ise, bölgenin yiğit efesi Demirci Mehmet Efe idi. Onu yakalayamamanın verdiği hırsla başvurduğu yöntemler, tarihin utanç sayfalarına geçecek cinstendi: 90 yaşındaki bir ihtiyarı denize atmak, bir yaşındaki bir sabiyi kasatura ucunda canından etmek ve bir anneyi kireç kuyusuna mahkûm etmek... Zulüm İle Abad Olunmaz Mıgırdiç, Demirci Mehmet Efe’yi diri diri yakmak için Nazilli’den kireç getirterek iki metrelik kuyular kazdırmıştı. Arkasına dönemin mülki amirlerini ve yabancı şirketlerin desteğini alarak, cezaevlerindeki azılı katilleri "af" adı altında yanına topladı. Ancak unuttuğu bir şey vardı: Ege’nin dağları, kendi evladını tanırdı. Karıncalı Dağ’da yankılanan o son çatışma, sadece iki birliğin çarpışması değil, bir halkın biriken öfkesinin patlamasıydı. Demirci Mehmet Efe’nin "Dünyayı üstüme göndersen de elimden kurtulamayacaksın!" nidası, adaletin tecellisinin habercisiydi. İbretlik Bir Son Kaçtığı yerlerde de huzur bulamayan Mıgırdiç, sonunda sığındığı bir fırıncı evinde, canını yaktığı bir kadının ve evladını kaybettiği bir babanın (Demirci Mehmet Efe) karşısına diz çöktürüldü. Kaderin garip ama adil bir cilvesidir ki; Mıgırdiç, Demirci’yi yakmak için hazırlattığı o kireç kuyusunda, kendi yardımcısı Civinis ile birlikte can verdi. Sonuç olarak; Binbaşı Mıgırdiç’in hikâyesi, sadece bir intikam öyküsü değildir. Bu, devletin imkânlarını halkına zulmetmek için kullananların, eninde sonunda kendi kazdıkları kuyuya düşeceklerinin tarihsel bir kanıtıdır. Milli Mücadele kahramanlarının ne denli büyük bir iç ve dış düşman sarmalında bu vatanı savunduğunu anlamak için, Mıgırdiçleri ve onlara göğüs geren Demirci Mehmet Efeleri unutmamak gerekir. Zulümle kurulan hiçbir saltanat, Karıncalı Dağ’ın rüzgârına dayanamamıştır. Kerim ÖZBEKLER