Dün, hayatın koşturmacasından sıyrılıp kitapların o huzurlu dünyasına doğru bir yolculuğa çıktık. Denizli-İzmir ekspresinden inip Kültürpark’ın o kadim ağaçları arasına daldığımızda, sadece bir fuara değil, adeta bir bayram yerine geldiğimizi anladım. İzmir Kültürpark’ı bilenler bilir; orası bu şehrin kalbidir. Yeşilliğiyle, çiçek kokularıyla insanın ruhundaki hüznü söküp alır. Bu kez Kültürpark, beyaz çadırlarla bambaşka bir çehreye bürünmüş. Basmane kapısından Alsancak’a kadar her yer pırıl pırıl beyazlıklarla kaplıydı. Sanki koca bir Ege, kitap kokusunu içine çekmek için oraya dökülmüştü. Çocuklar, cıvıl cıvıl gençler ve bizim gibi saçı sakalı ağartmış "ihtiyarlar"... Herkes oradaydı. Dostum İbrahim Kiraz’a dönüp, "İyi ki gelmişiz, gözüm gönlüm açıldı. Bilgisayarda yazı yazmaktan, yeşilliği bile unutmuşum" dedim. Gerçekten de öyle; ekranın soğukluğundan çıkıp kağıdın sıcaklığına dokunmak başkaymış. Fuarın içinde yürürken telefonum çaldı. Dostumuz Rasim Şengül arıyordu. Bizi bulması zor olmadı; onca kalabalığın içinde sanki sözleşmiş gibi önümüze çıkıverdi. Rasim bey sağ olsun, asistanım gibi her gördüğü dosta beni tanıtıyor, 55 yıllık meslek hayatımıza atıf yapıyordu. Biz de boş durmadık; heybemizde getirdiğimiz Şükrü Öksüz imzalı "Aydın Efesi" dergilerini kalem dostlarımıza ulaştırdık. Sayfalarımızın herkese açık olduğunu, sözü olanın başımızın üstünde yeri olduğunu hatırlattık. Musa İlhan’la ayaküstü dertleştik, Hidayet Karakuş ile selamlaştık. Bir de baktım ki ellerim kitaplarla dolmuş. Ümit Yaşar Işıkhan’dan Feyyaz Sağlam’a, Gönül Öztürk’ten Mert M. Yazar’a kadar pek çok kıymetli kalem, yüreklerinden süzülen eserlerini adıma imzalayıp takdim ettiler. Her birine buradan teşekkür ediyorum; bu eserleri tek tek inceleyip sizlerle ayrıca paylaşacağım. Tabii her güzel günün bir zahmeti oluyor. Dönüş yolunda tren biletleri bitince gece yarısını Göller Ekspresi ile karşılamak zorunda kaldık. Yorulduk mu? Evet. Ama o kalabalığı, o kitap aşkını gördükten sonra bu yorgunluk bile tatlı geldi. Bilgisayar başındaki o rutin hayattan çıkıp hayatın içine karışmak meğer ne büyük bir ihtiyaçmış. Kitapla kalın, dostlukla kalın... Kerim ÖZBEKLER